Sana all

Sana all

February 12, 2020

Laman ng balita ngayong simula ng linggo ang pagpapadala ni Foreign Affairs Sec. Locsin, alinsunod sa atas ni Pang. Duterte, ng opisyal na abiso sa gubyerno ng US ng pagkansela sa Visiting Forces Agreement. Ayon mismo sa probisyon ng VFA, tuluyan at ganap na magwawakas ang kasunduan paglipas ng 180 araw mula sa pagtanggap ng gubyerno ng US sa naturang abiso.

Wasto ang pagkansela sa VFA. VFA ang tratadong nilagdaan sa ilalim ni dating Pangulong Ramos noong 1998 at sinang-ayunan ng Senado noong 1999 na nagpapahintulot ng muling pagbalik ng mga tropang US sa Pilipinas matapos patalsikin sa bansa ang mga base militar ng US (Subic naval base, Clark air base, atbp.) noong 1991. Sa bisa ng VFA, naglulunsad taon-taon ng maaigit-kumulang sa 300 pagsasanay-militar ang US kasama ng Armed Forces of the Philippines. Walang duda na mahalagang hakbang ang pagbasura ng VFA tungo sa pagkamit ng Pilipinas ng isang tunay na nagsasariing patakarang panlabas.

Bakit matagal nang panawagan ng militante at makabayang kilusan ang pagbasura sa VFA? Una, tinatali nito ang patakarang panlabas at panseguridad ng Pilipinas sa makasariling interes ng US sa Asya-Pasipiko. Ang kaaway ng US, nagiging kaaway din ng Pilipinas (maging Iraq, Iran, Afghanistan, North Korea, Russia, o China). Pangalawa, sa halip na makatulong sa pagpapalakas, nanatiling mahina ang kakayahan ng rating bansa na magtanggol sa sarili dahil sa pagsalalay sa US. Kumpara sa mga kapitbahay natin sa Timog Silangang Asya, aminado ang AFP na kulelat sila sa kakayahang depensahan ang teritoryo ng bansa laban sa panlabas na mga banta. Pangatlo, batbat ng mga di pantay na probisyon ang VFA na nagbibigay ng labis na pribilehiyo at proteksyon sa mga abusadong sundalo ng US. Nasaksihan natin ito sa espesyal na pagtrato sa mga tropang Kano na nanggahasa o pumatay sa mga Pilipino.

Nakalulugod ang anunsiyo ng terminasyon ng VFA. Gayunman, napakaaga pa para ipagdiwang ito bilang simula ng bagong yugto ng kasaysayang Pilipino na malaya sa paghahari ng imperyalismong US. Maraming maaaring mangyari sa loob ng 180 araw o anim na buwan. Pwedeng magbago ng posisyon kundi man bumaligtad si Pang. Duterte. Kapansin-pansin na wala siyang anumang pagbanggit sa 1951 Mutual Defense Treaty, ang “inang tratado” na nagpapahintulot pa rin ng presensya, pagbase, at pagkilos ng militar ng US sa loob ng bansa mawala man ang VFA. Hindi malayong isipin na gagamitin ng gubyerno ng Pilipinas at US ang anim na buwang taning upang magbalangkas ng bagong mga kasunduan na ihahalili sa VFA.

Upang ganap na wakasan ang presensyang militar ng US sa Pilipinas, hindi sapat ang pagbasura sa VFA. Kailangang isama ni Duterte ang lahat ng kasunduang nagpapahintulot nito: ang Mutual Logistics Support Agreement, Enhanced Defense Cooperation Agreement, at higit sa lahat, ang Mutual Defense Treaty. Sana all. Dapat all.